حتماً برای شما هم پیش آمده است: در حال لذت بردن از یک وعده غذایی هستید که ناگهان قسمتی از گونه یا لب خود را گاز میگیرید. یک لحظه درد شدید و سوزش به سراغتان میآید، اما معمولاً این درد گذراست و زخم طی چند روز به طور طبیعی بهبود پیدا میکند.
اما همیشه همه چیز به این سادگی تمام نمیشود. در مواردی، پس از چند روز، متوجه میشوید که یک برآمدگی کوچک و سفت در محل آسیبدیده ایجاد شده است. متأسفانه، این برجستگی جدید، حالا بیشتر مستعد گاز گرفتنهای مکرر میشود و اینجاست که در یک دور باطل قرار میگیرید: گاز گرفتن >> تشکیل بافت فیبری بیشتر >> برجستگی بزرگتر >> گاز گرفتن بیشتر!
این ضایعه شایع در دهان، همان چیزی است که در علم دندانپزشکی و پاتولوژی دهان به آن فیبروم تروماتیک دهانی (Traumatic Fibroma) گفته میشود. اگر میخواهید بدانید این فیبروم دقیقاً چیست، چگونه تشخیص داده میشود و راههای قطعی درمان آن کداماند، در ادامه با این مطلب از سایت دکتر نجمه اخلافی متخصص دندانپزشک اطفال با بیهوشی در اصفهان همراه باشید.
فیبروم تروماتیک دهانی چیست و چرا ایجاد میشود؟
فیبروم تروماتیک دهانی یک توده خوشخیم (Benign) و شایع است که در اثر تحریک مزمن یا آسیب مکرر به بافت نرم دهان به وجود میآید. این ضایعه در واقع یک پاسخ دفاعی و ترمیم بیش از حد بدن به آسیب است.
فرایند تشکیل فیبروم تروماتیک:
- تروما اولیه: بافت نرم دهان (مانند داخل گونه، لب، یا زبان) در اثر یک ضربه یا گاز گرفتن مکرر آسیب میبیند.
- شروع ترمیم: بدن برای ترمیم زخم، شروع به ساخت بافت جدید میکند.
- تشکیل بافت فیبری: در محل آسیب، فیبروبلاستها (سلولهای سازنده بافت همبند) مقادیر زیادی کلاژن (پروتئین فیبری) تولید میکنند.
- برجستگی و ضخیم شدن: به دلیل تکرار آسیب، این بافت فیبری بیش از حد رشد کرده و به صورت یک توده گنبدی شکل، سفت و برجسته خود را نشان میدهد. این توده اغلب به رنگ مخاط طبیعی دهان است.
نکته مهم: برآمدگی ایجاد شده، به دلیل ضخامت بیشتر، دقیقاً عاملی است که باعث میشود شما ناخودآگاه آن را دوباره گاز بگیرید و مشکل را تشدید کنید. هرچه آسیب بیشتر تکرار شود، لایههای فیبری ضخیمتر شده و توده بزرگتر میشود.
علائم و نحوه تشخیص فیبروم تروماتیک دهانی
تشخیص این ضایعه معمولاً از طریق معاینه بالینی ساده توسط دندانپزشک یا متخصص پاتولوژی دهان امکانپذیر است.
ویژگیهای ظاهری و علائم کلیدی:
| ویژگی | توضیحات |
|---|---|
| محل شایع | مخاط داخل گونه (به خصوص در امتداد خط بایت دندانها)، لبها، و کنارههای زبان. |
| شکل و اندازه | تودهای گنبدیشکل، معمولاً سفت، و دارای سطح صاف. اندازه آن از چند میلیمتر تا بیش از یک سانتیمتر متغیر است. |
| رنگ | اغلب به رنگ طبیعی مخاط اطراف (صورتی روشن) است. |
| درد | خود فیبروم بدون درد است، اما تکرار گاز گرفتن میتواند باعث التهاب، قرمزی و درد موقتی در محل شود. |
| سابقه تروما | بیمار معمولاً سابقه گاز گرفتن مکرر یا تحریک در آن ناحیه را گزارش میکند. |
چرا تشخیص فیبروم تروماتیک دهانی اهمیت دارد؟
گرچه فیبروم تروماتیک خوشخیم و بیخطر است، اما تشخیص آن اهمیت دارد تا:
- آن را با ضایعات جدیتر دهانی که نیاز به درمانهای متفاوت دارند (مانند تومورها یا ضایعات عروقی) اشتباه نگیرید.
- از آزار و درد مکرر بیمار جلوگیری شود.

روشهای قطعی درمان فیبروم تروماتیک دهانی
درمان این نوع فیبروم، به شرط آنکه اندازه کوچکی داشته و فرد بتواند از گاز گرفتن آن خودداری کند، ممکن است با حذف منبع تحریک و صبر کردن محقق شود. اما در اکثر موارد که توده بزرگ شده و گاز گرفتن آن تکرار میشود، برداشتن کامل با جراحی تنها راه قطعی درمان است.
۱. حذف عامل تحریک و مشاهده (در موارد خفیف)
اگر فیبروم کوچک باشد و دندانپزشک مطمئن شود که آسیبرسان نیست، اولین قدم حذف عامل تحریک است. این شامل:
- توقف عادت: جلوگیری از جویدن ناخن یا گاز گرفتن لب و گونه.
- اصلاح دندانی: تیز نبودن لبههای دندانهای شکسته یا ترمیمهای دندانی.
- مراقبت: استفاده از ژلها یا دهانشویههای التیامبخش در طول دوره کوتاه ترمیم.
۲. جراحی برداشتن فیبروم (درمان استاندارد)
اگر فیبروم بزرگ باشد، یا تشخیص و قطعیت خوشخیم بودن آن نیاز به آزمایشگاه داشته باشد، جراحی سرپایی لازم است.
| مرحله جراحی | توضیحات |
|---|---|
| بیحسی موضعی | محل ضایعه با تزریق بیحس میشود تا بیمار هیچ دردی احساس نکند. |
| برداشتن (Excison) | دندانپزشک یا جراح دهان، فیبروم را به طور کامل با استفاده از چاقوی جراحی (اسکالپل) یا لیزر برمیدارد. |
| بستن محل زخم | محل جراحی یا با چندین بخیه بسته میشود و یا در صورت استفاده از لیزر، ممکن است نیازی به بخیه نباشد. |
| بیوپسی (نمونهبرداری) | بافت برداشته شده باید برای بررسیهای پاتولوژی (آزمایشگاه) ارسال شود تا خوشخیم بودن آن تأیید نهایی شود و احتمال سایر ضایعات دهانی کاملاً رد گردد. این کار به آرامش خاطر بیمار کمک شایانی میکند. |
3.بهبودی پس از جراحی
ناراحتی و درد پس از جراحی معمولاً بسیار خفیف است و با استفاده از مسکنهای بدون نسخه (مانند استامینوفن یا ایبوپروفن) قابل کنترل میباشد. شرایط دهانی فرد اغلب در کمتر از یک هفته به حالت عادی برمیگردد.
پیشگیری: چگونه از تشکیل مجدد فیبروم جلوگیری کنیم؟
بهترین درمان، پیشگیری است. برای جلوگیری از فیبروم تروماتیک یا عود مجدد آن، باید از تکرار آسیب جلوگیری کرد:
- مدیریت استرس و عادات عصبی: اگر گاز گرفتن لب یا گونه ناشی از عادت یا تیک عصبی (BFRB) است، باید از روشهای جایگزین مانند جویدن آدامس بدون قند یا استفاده از نرمکنندههای طعمدار لب استفاده کنید. در موارد شدید، مشورت با روانشناس یا روانپزشک توصیه میشود.
- محافظت پس از بیحسی دندانپزشکی: زمانی که دهان (به خصوص لب و گونه) در اثر تزریق بیحسی موضعی هنوز بیحس است، از خوردن و آشامیدن خودداری کنید تا ناخودآگاه آن قسمت را گاز نگیرید. والدین باید مراقبت ویژهای از کودکان پس از تزریق بیحسی داشته باشند.
- اصلاح مشکلات دندانی: در صورت وجود لبههای تیز یا نامرتبی دندانی که باعث آسیب مکرر میشوند، برای اصلاح آنها به دندانپزشک مراجعه کنید.
نتیجهگیری: آرامش با یک تشخیص ساده
فیبروم تروماتیک دهانی یک ضایعه بسیار شایع و خوشخیم است که نباید موجب نگرانی شود. اگر برآمدگی سفت و گنبدی شکلی در دهان خود مشاهده میکنید که سابقه گاز گرفتن مکرر داشته است، به احتمال زیاد این همان فیبروم است.
با این حال، برای تشخیص دقیق و رد احتمال هرگونه ضایعه جدیتر، حتماً به دندانپزشک مراجعه کنید. در اغلب موارد، با یک جراحی سرپایی و ساده، مشکل به طور کامل برطرف شده و بافت دهان به حالت طبیعی بازخواهد گشت.





