لبخند کودکان تغییرات دندانی زیادی را پشت سر میگذارد: رویش دندانهای شیری از ۶ ماهگی تا ۳ سالگی، افتادن دندانهای شیری از ۶ سالگی تا ۱۲ سالگی و سپس رویش دندانهای عقل در نوجوانی. اگرچه یک جدول زمانی کلی برای افتادن دندانهای شیری وجود دارد، اما همه کودکان به این برنامه پایبند نیستند. اگرچه تأخیرهای جزئی معمولاً مسئله بزرگی نیستند، اما تأخیرهای طولانی در افتادن و رشد دندان میتواند نشاندهنده سایر مشکلات دندانی باشد. دندانهای شیری کودک شما در چه مقطعی مشکلساز میشوند؟
کودکان در حدود سال اول زندگی خود، دورهٔ پر از دندانهای شیری را تجربه میکنند و سپس چند سال بعد، دورهٔ پر از دندانهای دائمی را. اما اگر این دندانهای دائمی قبل از افتادن دندانهای شیری دربیایند، یا اگر بعد از افتادن دندانهای شیری درنیایند، میتوانند بهمرورزمان منجر به مشکلات دندانی شوند. بیایید نگاهی به یک جدول زمانی کلی بیندازیم که چه زمانی باید انتظار داشته باشید دندانهای فرزندتان دربیایند و چه زمانی باید نگران کندی رویش دندانها باشید. اینجا در وبگاه دکتر نجمه اخلاقی، متخصص اطفال اصفهان، در خدمت شما عزیزان هستیم.
کدام دندانهای شیری اول درمیآیند؟
دندانهای شیری خیلی زودتر از آنچه مردم فکر میکنند شروع به رشد میکنند! جوانههای کوچک از شش هفته اول بارداری تشکیل میشوند و مینای دندان حدود شش هفته پس از آن شروع به تشکیل میکند. تا زمان تولد نوزاد، باید ۱۰ دندان نهفته در بالا و ۱۰ دندان در پایین وجود داشته باشد! اولین دندان باید حدود ۶ ماهگی از لثه بیرون بزند، اما همه نوزادان به این زودی دندان در نمیآورند. این اتفاق میتواند در ۸ ماهگی یا حتی ۱۰ ماهگی رخ دهد. این زمانی است که اولین دندانهای پیشین کوچک، دندانهای جلویی، ظاهر میشوند.
بقیه دندانها باید بهسرعت و پشتسرهم رشد کنند، و آخرین دندانهای آسیاب وقتی کودک شما بین ۲.۵ تا ۳ سالگی است، ظاهر میشوند. ابتدا دندانهای پیشین، سپس دندانهای نیش (دندانهای نوکتیز کنار دندانهای پیشین)، سپس دندانهای آسیای کوچک و در نهایت دندانهای آسیای بزرگ درمیآیند. بهمحض اینکه کودک شما شروع به دنداندرآوردن کرد، ایده خوبی است که حلقههای دندانی و داروهای خانگی دنداندرآوردن را آماده داشته باشید!
چه زمانی دندانهای شیری کودکان شروع به افتادن میکنند؟
بیشتر کودکان اولین دندان خود را در حدود شش یا هفتسالگی از دست میدهند. بعضی از بچهها کوچکتر و بعضی بزرگتر هستند. دندانهای شیری معمولاً تقریباً به همان ترتیبی که درآمدهاند، میافتند.
دندانهای پیشین
دو دندان جلویی پایین (دندان پیشین مرکزی) معمولاً اولین دندانهایی هستند که بین ۶ تا ۱۰ ماهگی درمیآیند. اگر آسیبی وارد نشود، اکثر کودکان ابتدا دندانهای پیشین مرکزی پایین خود را در سنین ۶ تا ۷ سالگی از دست میدهند. دو دندانشیری بالا (که دندان پیشین مرکزی نیز نامیده میشوند) بین ۸ تا ۱۲ ماهگی درمیآیند و حدود ۶ تا ۷ سالگی شروع به افتادن میکنند.
دو دندان بالایی که دندانهای جلویی را احاطه کردهاند، بهعنوان دندانهای پیشین جانبی شناخته میشوند. آنها در ۹ تا ۱۳ ماهگی درمیآیند و در ۷ تا ۸ سالگی میافتند. همین دندانها در فک پایین در ۱۰ تا ۱۶ ماهگی درمیآیند و تقریباً در همان زمان بین ۷ تا ۸ سالگی میافتند.
دندانهای آسیاب اول
در حدود اولین سالگرد تولد نوزاد، او شروع به خوردن غذاهای سفتتر میکند و برای جویدن به دندانهای بزرگتری نیاز دارد. دندانهای آسیای اول فک بالا معمولاً در حدود ۱۳ تا ۱۹ ماهگی ظاهر میشوند و در حدود ۹ تا ۱۱ سالگی میافتند و به کودکان اولین نگاه را به دندانهای بزرگتر با کاسپها میدهند. دندانهای آسیای اول فک پایین تقریباً همزمان ظاهر میشوند و میافتند.
دندانهای نیش بالایی
دندانهای نیش بالایی (کوسپید) در مرحله بعدی قرار دارند که میافتند. آنها در حدود سنین ۱۶ تا ۲۲ ماهگی شروع به رویش میکنند و تا سنین ۱۰ تا ۱۲ سالگی آماده افتادن هستند. سپس دندانهای نیش پایینی در ۱۷ تا ۲۳ ماهگی ظاهر میشوند و بین سنین ۹ تا ۱۲ سالگی شروع به افتادن میکنند.
دندانهای آسیای دوم
دندانهای آسیای دوم معمولاً در حدود دومین سالگرد تولد کودک نوپا درمیآیند. آنها میتوانند انتظار داشته باشند که دندانهای آسیای دوم خود را بین سنین ۱۰ تا ۱۲ سالگی از دست بدهند.
تا سن ۱۲ سالگی، اکثر کودکان دندانهای شیری خود را از دست میدهند و بیشتر دندانهای دائمی آنها (به جز دندانعقل) باید رویش پیدا کرده باشند.
جدول زمانی افتادن دندانهای شیری چیست؟
چه زمانی کودک اولین دندان خود را از دست میدهد؟ آخرین دندانهای شیری چه زمانی میافتند؟ کودکان معمولاً از حدود ششسالگی شروع به ازدستدادن دندانهای شیری خود میکنند، اما مانند تمام نقاط عطف رشد، طیف وسیعی از تغییرات طبیعی وجود دارد. در اینجا یک راهنمای کلی برای جدول زمانی معمول آورده شده است:
- سنین ۶ تا ۷ سالگی: دو دندان پیشین مرکزی فک پایین اغلب اولین دندانهایی هستند که میافتند و پس از آنها دو دندان پیشین مرکزی فک بالا قرار دارند.
- ۷ تا ۸ سالگی: دندانهای پیشین کناری (دندانهای کناری) معمولاً شروع به لق شدن و افتادن میکنند.
- سنین ۹ تا ۱۱ سالگی: کودکان معمولاً در این سن اولین دندانهای آسیاب و نیش خود را از دست میدهند.
- سنین ۱۰ تا ۱۲ سال: دندانهای آسیای دوم معمولاً آخرین دندانهایی هستند که میافتند.
به یاد داشته باشید، این سنین میانگین هستند، بنابراین ممکن است برخی از کودکان زودتر یا دیرتر از دیگران دندانهای خود را از دست بدهند، که عموماً جای نگرانی نیست.
دندانهای شیری به چه ترتیبی میافتند؟
دندانهای شیری به ترتیب خاصی میافتند. کودک شما با ازدستدادن دندان پیشین مرکزی شروع میکند و سپس دندانهای پیشین کناری، دندانهای نیش و در نهایت دندانهای آسیاب شیری خواهند افتاد.
پس از رویش دندانهای نیش، کودک شما اولین دندانهای آسیای شیری خود را به دست میآورد. وقتی این دندانها میافتند، با دندانهای آسیای کوچک جایگزین میشوند که دندانهای دائمی هستند و دندانهای شیری ندارند.
پس از رویش دو سری دندانهای آسیای کوچک، سری دوم دندانهای آسیای دائمی جایگزین دندانهای آسیای شیری عقبی میشوند. در نهایت، کودک شما دندانعقل را نیز خواهد داشت که معادل دندانهای شیری نیست.
بهطورکلی، دندانهای شیری از سن ۶ سالگی شروع به افتادن میکنند و دندانهای پیشین مرکزی در فک بالا و پایین اولین دندانهایی هستند که لق میشوند. در سال بعد، دندانهای پیشین جانبی نیز لق شده و میافتند. دندانهای نیش پایین و اولین دندانهای آسیای بالا حدود سن ۱۰ سالگی میافتند و دندانهای آسیای اول پایین یک سال بعد از آن. در نهایت، دندانهای آسیای دوم و دندانهای نیش بالا در سن ۱۲ سالگی میافتند.
این روند ممکن است برای برخی افراد کمی زودتر یا دیرتر شروع شود. وقتی دندانهای شیری میافتند، دندانهای دائمی باید ظرف سه ماه درآیند. در غیر این صورت، فرزند شما ممکن است به درمان ارتودنسی نیاز داشته باشد. همچنین، برخی افراد به طور ژنتیکی مستعد نداشتن دندانهای خاصی هستند. با استفاده از رادیوگرافی و اسکن، میتوانیم تشخیص دهیم که آیا دندانهای دیگر مانع از پایین آمدن دندانهای دائمی در جای صحیح خود میشوند.
دندانهای شیری چگونه میافتند؟
دندانهای شیری معمولاً با بیرون آمدن دندانهای دائمی به بیرون رانده میشوند. فرزند شما اولین کسی خواهد بود که به شما میگوید میتواند حرکت دندان را حس کند یا اینکه لق است. سپس دندان لق شده ظرف چند روز یا حتی چند هفته میافتد.
ممکن است کودک شما به دلیل لق شدن و لق شدن دندان، در غذاخوردن کمی مشکل داشته باشد. در این صورت، میتوانید تکههای کوچکتر و لقمهای غذا به او بدهید تا جویدن آن راحتتر باشد. همچنین میتوانید به کودک خود غذاهای نرمتری مانند توفو، سبزیجات پخته و فرنی بدهید.
معمولاً نیازی به مداخله و کشیدن دندانشیری لق نیست. فقط بگذارید روند طبیعی خود را طی کند، اما به فرزندتان یادآوری کنید که عادت خوب مسواکزدن را ادامه دهد. مسواکزدن منظم میتواند به بیرون آمدن آسان دندان با درد و خونریزی بسیار کم کمک کند.
والدین معمولاً معتقدند که دندانهای شیری لق باید زودتر کشیده شوند تا از نامرتبی دندانهای دائمی جلوگیری شود. در واقع این درست نیست. اگر فرزند شما مشکل شلوغی دندانهای دائمی دارد، کشیدن دندانشیری لق این مشکل را حل نمیکند. همانطور که در تصویر زیر مشاهده میکنید، کشیدن دندانهای شیری به دلیل کمبود فضای موجود، دندانهای دائمی را به رشد در موقعیت صحیح تشویق نمیکند.
بااینحال، اگر در فک فضا وجود داشته باشد، مشاهدهٔ حرکت طبیعی دندان دائمی درحالرشد به داخل قوس دندانی پس از افتادن دندانشیری لق، امری طبیعی و رایج است.
بهمحض افتادن دندان، از فرزندتان بخواهید که با مقداری آب غرغره کند، بهخصوص اگر خونریزی وجود دارد. نیازی نیست که فرزندتان مسواکزدن را متوقف کند. مسواکزدن دو بار در روز باید ادامه یابد.
کمک به فرایند افتادن دندانشیری
کاملاً طبیعی است که بچهها با دندانهای لق خود بازی کنند و آنها را با زبان یا انگشتان خود حرکت دهند. این رفتار به ریشههای دندان کمک میکند تا رها شوند، اما به فرزندتان هشدار دهید که دندان را محکم نکشد. کشیدن آن قبل از آمادهشدن میتواند باعث خونریزی و درد شود و کودک شما را در معرض خطر عفونت قرار دهد.
اگر دندان خیلی لق است، شما یا کودکتان میتوانید با فشار بسیار کم آن را بیرون بکشید. حتماً از دستهای تمیز یا یکتکه گاز استریل استفاده کنید. اگر دندان بهراحتی بیرون نیامد، قبل از تلاش مجدد، چند روز صبر کنید.
سوزش لثه و خونریزی جزئی هنگام افتادن دندانشیری رایج است. برای چند دقیقه با گاز استریل روی حفره دندان فشار وارد کنید. تا زمانی که دندان را خیلی زود نکشیده باشید، این خونریزی باید جزئی و سطحی باشد. اگر خونریزی در عرض چند دقیقه متوقف نشد، یا اگر خون قابلتوجهی وجود دارد، گاز را روی حفره نگه دارید و دراسرعوقت با دندانپزشک خود تماس بگیرید.
معمولاً درد کمی وجود دارد یا اصلاً دردی وجود ندارد، اما برخی از کودکان برای بقیه روز غذای نرم را ترجیح میدهند. کودک خود را تشویق کنید که به مدت یک روز یا بیشتر از جویدن مستقیم با محل حفره خودداری کند.
علل دیر درآمدن دندان
دیر درآمدن دندانهای شیری میتواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، مانند:
- ژنتیک: در برخی موارد، تأخیر در رویش دندان میتواند در خانواده ارثی باشد. میتوانید از والدین و خانواده همسرتان بپرسید که شما یا همسرتان در زمان رویش اولین دندان خود چند ساله بودید. سایر بیماریهای ژنتیکی نیز ممکن است در تغییر زمان رویش دندان نقش داشته باشند، مانند سندرم داون، آملوژنز ایمپرفکتا و ادنتودیسپلازی منطقهای.
- تولد زودرس یا وزن کم هنگام تولد: نوزادانی که به طور قابلتوجهی زودتر از موعد به دنیا میآیند، ممکن است طیف وسیعی از تأخیرهای رشدی را تجربه کنند و رویش دندان میتواند یکی از آنها باشد. اگر نوزادی ۶ماهه باشد اما ۳ ماه زودتر به دنیا آمده باشد، سن رشد او ممکن است به سن یک کودک ۳ماهه نزدیکتر باشد. (دندانهای نوزاد در رحم، حدود ۳-۴ ماهگی بارداری، از قبل شکلگرفتهاند، اما تا مدتها پس از تولد نوزاد در زیر لثه باقی میمانند.)
- کمبود ویتامین: کمبود مواد مغذی و ویتامینها میتواند در تأخیر در رشد و رویش دندان نقش داشته باشد. راشیتیسم مقاوم به ویتامین D تنها یکی از انواع کمبود ویتامین است که ممکن است باعث تأخیر در رویش دندان شود.
- اختلالات رشدی: تأخیر در رویش دندان در نوزادانی که اختلالات رشدی مانند کمکاری هیپوفیز دارند، شایعتر است. کمکاری هیپوفیز نوعی اختلال در غده هیپوفیز (غده ترشحکننده هورمونهای رشد) است که منجر به تأخیر در رشد و نمو میشود.
خطرات مرتبط با تأخیر در رویش دندان
در یک سر طیف، والدینی را میبینیم که کودکشان در ۱۲ ماهگی دندان ندارد و نگراناند که ممکن است یک مشکل جدی در سلامت او وجود داشته باشد. در سر دیگر طیف، برخی افراد فکر میکنند که دیر دنداندرآوردن نشانه هوش است.
واقعیت این است: هیچ خطر جدی دررابطهبا دیر درآمدن دندانهای شیری وجود ندارد (و همچنین هیچ نشانهای مبنی بر اینکه این نشانه هوش بالاتر است، وجود ندارد). بااینحال، برخی مطالعات نشان دادهاند کودکانی که دیر دندان درمیآورند، در معرض خطر بیشتری برای پوسیدگی دندان هستند.
رعایت بهداشت دهان و دندان در خانه و مراجعه منظم به دندانپزشک برای سلامت دهان و دندان مهم است. همچنین احتمال بیشتری وجود دارد که کودکی که دندانهایش دیر رشد میکنند، در دوران کودکی یا نوجوانی به مراقبتهای ارتودنسی نیاز داشته باشد.
هیچ یک از این خطرات جای نگرانی عمدهای ندارند، زیرا تقریباً ۸۰٪ از کودکان قبل از رسیدن به بزرگسالی به مراقبتهای ارتودنسی نیاز خواهند داشت و مراقبت و بهداشت معمول دندان کودکان باید بخشی منظم از برنامهٔ زندگی همه باشد.
در بیشتر موارد، تأخیر در رویش دندانها خطری برای دندانهای دائمی کودک یا سلامت دهان و دندان در درازمدت ایجاد نمیکند.
نشانههایی که نشان میدهد همه چیز روبهراه است
- دندانهای لق: نشانه بارز نزدیکشدن به زمان بیرون آمدن دندانهای شیری این است که شروع به تکانخوردن میکنند. این نشانه خوبی است که دندانهای دائمی از پایین به سمت بالا فشار میآورند.
- افتادن متوالی دندانها: دندانها معمولاً به ترتیبی که درآمدهاند، میافتند. اگر دندانهای کودک شما از این الگوی کلی پیروی میکنند، نشانهای از پیشرفت طبیعی روند رشد آنهاست.
- لثههای سالم: لثههای سالم و صورتیرنگ نشانه سلامت دهان و دندان هستند. حتی پس از افتادن دندان، ناحیه لثه اطراف باید بهبود یابد و علائم قرمزی، تورم یا درد طولانیمدت را نشان ندهد.
چه زمانی دیر افتادن دندانهای شیری مشکلساز است؟
معمولاً دیر شروع به بیرون آمدن دندانهای شیری مشکلی ایجاد نمیکند، اما چند استثنا وجود دارد. اگر دندانشیری قبل از شروع به بیرون آمدن دندانهای دائمی نیفتد، میتواند باعث شود دندان دائمی کج، بالا یا پشت دندانشیری دربیاید.
مسئله دیگر ترتیب افتادن دندانهای شیری است. انحراف از ترتیب صحیح میتواند به این معنی باشد که دندانهای دائمی فضای کافی برای رویش ندارند. آنها میتوانند کج یا خارج از محل خود درآیند و باعث ایجاد مشکلاتی در نحوه گازگرفتن کودک شما شوند. با گذشت زمان، این امر میتواند منجر به درد فک، سردرد و در موارد شدیدتر، حتی کمبودهای تغذیهای شود.
اگر دندانهای شیری بهدرستی بیفتند، اما دندانهای دائمی درنیایند، چه میشود؟ پس از حدود سه ماه، دندانهای اطراف جای خالی دندانشیری شروع به حرکت به سمت هم میکنند. این امر فضای لازم برای درآمدن دندان دائمی را کاهش میدهد. اگر دندان اصلاً درنیامد، ممکن است به این دلیل باشد که هرگز بهدرستی شکل نگرفته است. اگر دندان ظرف سه ماه بیرون نیامد، به دندانپزشک خود مراجعه کنید. آنها ممکن است برای اطمینان از وجود دندان و بررسی مشکل احتمالی، عکسبرداری با اشعه ایکس انجام دهند.
افتادن دندانهای شیری و بلوغ
همه ما میدانیم که بلوغ باعث تغییرات عمدهای در بدن کودک میشود. هورمونها افزایش مییابند، جهشهای رشدی رخ میدهند و قبل از اینکه متوجه شوید، فرزند کوچک دوستداشتنی شما اکنون به نوجوانی بدخلق تبدیل شده است که درخواست قرض گرفتن ماشین را دارد! بلوغ همچنین میتواند بر سلامت دندانهای کودک شما تأثیر بگذارد. همه این هورمونهای جدید میتوانند باعث جریان خون اضافی به لثهها شوند که میتواند باعث تورم و حساسیت آنها شود. فرزند شما حتی ممکن است هنگام مسواکزدن یا نخ دندان کشیدن خونریزی داشته باشد. به این حالت التهاب لثه بلوغ میگویند و باید قبل از بدتر شدن به آن رسیدگی شود.
التهاب لثه بلوغ همچنین ناشی از افزایش باکتریها در دهان است. افزایش رشد میکروبها همچنین میتواند نتیجه تغییر در هورمونها باشد. این افزایش باکتریها میتواند مینای دندان را از بین ببرد و منجر به پوسیدگی بیشتر دندان شود. به همین دلیل است که رعایت عادات بهداشت دهان و دندان، بهویژه در دوران بلوغ، برای کودک شما بسیار مهم است. در غیر این صورت، التهاب لثه بلوغ میتواند به پریودنتیت تبدیل شود که میتواند منجر به ازدستدادن دندان شود. فرزند شما باید بعد از هر وعدهغذایی مسواک بزند و نخ دندان بکشد و هر شش ماه یکبار برای معاینه و جرمگیری به دندانپزشک مراجعه کند.
دندان کوسه چیست؟
اصطلاح «دندان کوسهای» زمانی استفاده میشود که دندانهای شیری کودک نمیافتند؛ اما دندانهای دائمی جدید آنها درمیآیند. این میتواند منجر به داشتن ردیفهایی از دندانها – مانند دندان کوسه – در کودک شود که دندانهای جدید معمولاً به زبان نزدیکتر هستند.
اگر این اتفاق افتاد، بهتر است اجازه دهید دندانشیری به طور طبیعی بیفتد. اگر دندانشیری از قبل لق شده باشد، این کار سادهترین است، زیرا فشار زبان کودک شما به هلدادن دندان جدید به سمت موقعیت خود کمک میکند و درعینحال بهآرامی دندانشیری را به سمت بیرون حرکت میدهد. یا اگر دندانشیری بسیار لق است؛ اما بیرون نمیآید، شما یا فرزندتان میتوانید آن را بهصورت دستی بکشید.
بااینحال، اگر دندان دائمی در حال درآمدن است؛ اما دندانشیری لق نشده است، ممکن است لازم باشد کشیدن دندان توسط دندانپزشک اطفال را در نظر بگیرید. البته این باید آخرین راهحل باشد.
بعد از افتادن دندان
وقتی دندان آماده افتادن شد، فشار زیادی لازم نیست. دندان به دلیل جداشدن از ریشه میافتد. ریشه توسط فک دوباره جذب میشود، درحالیکه تاج دندان بخشی است که میافتد. معمولاً تنها چیزی که در آن مرحله دندان را نگه میدارد لثه است.
ممکن است فرزند شما هنگام بیرون آمدن دندان کمی خونریزی و درد داشته باشد. این کاملاً طبیعی است. بهسادگی دهان کودک خود را با آب سرد بشویید تا خونریزی متوقف شود. اگر لثههای کودک شما دردناک است، میتواند با آب گرم دهان خود را بشوید تا لثهها تسکین یابند و سوراخی که دندان در آن قرار داشته تمیز بماند.
از فرزندتان بخواهید که به مدت یک یا دو روز پس از افتادن دندان، غذاهای نرم بخورد. پس از آن، درد باید از بین رفته باشد و او میتواند به طور عادی غذا بخورد. لثه باید بهسرعت خودش را ببندد.
چه زمانی باید کودکم را به دندانپزشک نشان دهم؟
اگر فرزند شما تا سن ۸ سالگی هیچ دندانی از دست نداده باشد، معاینه دندانپزشکی توصیه میشود.
تنها راه برای اطلاع از نیاز فرزندتان به درمان ارتودنسی، مشورت با دندانپزشک در مورد درمان ارتودنسی در پرنس آلبرت است.
شلوغی دندانها معمولاً فقط با درمانهای ارتودنسی مانند بریس و الاینر قابلاصلاح است. عکسبرداری با اشعه ایکس و بررسی دهان کودک، هرگونه مشکل اساسی در دندانهای دائمی (شلوغی بیش از حد یا فقدان دندان) را بررسی میکند. سپس میتوان برنامهای برای درمان ایجاد کرد.
در مطب دندانپزشکی دکتر نجمه اخلاقی، ما سالهاست که خدمات دندانپزشکی به کودکان ارائه میدهیم و مشتاقانه منتظریم تا به شما در رفع نیازهای دندانپزشکی خانوادهتان کمک کنیم.
اگر در مورد دندانهای فرزندتان نگرانی دارید، لطفاً با تیم دوستانه و متخصص ما وقت ملاقات بگیرید. مهم است که هر ۶ ماه یکبار فرزندتان را نزد دندانپزشک ببرید تا دندانپزشک بتواند رشد دندانهای فرزندتان را کنترل و ارزیابی کند. در تماس با ما تردید نکنید!
سؤالات رایج والدین در مورد دیر درآمدن دندانهای شیری
آیا اگر دندانهای شیری فرزندم نیفتند، باید نگران باشم؟
اگرچه سن متوسطی برای افتادن دندانهای شیری و رویش دندانهای دائمی وجود دارد، اما برخی افراد خارج از این محدوده سنی قرار میگیرند. اگر کودک شما دیر دندان درآورد، احتمال اینکه آنها را هم دیر از دست بدهد، وجود دارد. کودکان دیگر دندانهای شیری خود را از دست میدهند و دندانهای دائمی آنها زودتر درمیآید. هر کسی متفاوت است و معمولاً جای نگرانی وجود ندارد. اما اگر نگرانی دارید، به دندانپزشک خود مراجعه کنید.
ازدستدادن خیلی دیر دندانهای شیری یا تفاوت در ازدستدادن دندانهای سمت چپ و دندانهای سمت راست مشابه، بیش از ۶ ماه ممکن است نشانهای از بروز مشکل باشد. بسیاری از این مسائل مربوط به ژنتیک خانواده است، بنابراین لطفاً سابقه خانوادگی رشد دندانها در جای اشتباه، ازدستدادن دیرهنگام دندانها یا ازدستدادن دندانهای دائمی را نادیده نگیرید.
دندانپزشک قادر خواهد بود بررسی کند که آیا دندانی لق شده است یا خیر و عکسبرداری با اشعه ایکس میتواند مشخص کند که آیا دندانهای دائمی در لثه وجود دارند و آیا در جای نسبتاً طبیعی خود قرار دارند یا خیر.
چه مسکنی برای فرزندم در مواقعی که دندانهای شیریاش میافتد، مناسبتر است؟
خبر خوب این است که اکثر کودکان هنگام افتادن دندانهای شیری خود نیازی به مسکن ندارند. گاهی اوقات، لبه تیز دندان ممکن است لثه را مالش دهد یا ببرد، بنابراین ممکن است به پانادول کودکان بدون نسخه نیاز باشد. خوشبختانه، درآمدن دندانهای دائمی معمولاً برای کودکان در سن مدرسه در مقایسه با نوزادان که اولین دندانهایشان را در میآورند، بسیار آسانتر است. اغلب کودکان و والدین آنها تا زمانی که به دندانپزشک مراجعه نکنند، متوجه نمیشوند که دندانهای جدیدی دارند.
چه زمانی باید فرزندم را برای معاینه ارتودنسی ببرم؟
والدین اغلب تصور میکنند که باید تا زمان رویش تمام دندانهای دائمی فرزندشان صبر کنند و سپس به متخصص ارتودنسی مراجعه کنند. بااینحال، این میتواند کمی دیر باشد؛ زیرا ممکن است فرصت درمان مرحله اول را ازدستداده باشند. این گزینههای درمانی بهویژه زمانی مفید هستند که دندانهای دائمی در حال درآمدن هستند و دهان شلوغ است.
بهترین زمان برای مراجعه به متخصص ارتودنسی بین سنین ۸ تا ۱۰ سال است، بنابراین اگر فرزند شما بین این سنین است، در مورد ارجاع به متخصص ارتودنسی با دندانپزشک خود صحبت کنید.
آیا ممکن است کودک خیلی زود دندانهایش را از دست بدهد؟
جدول زمانی کلی است، به این معنی که دندانهای کودک شما ممکن است در آن جدول زمانی یا کمی خارج از آن بیفتند. اگر دندانهای کودک شما زودتر یا دیرتر از حد معمول رویش پیدا کنند، احتمالاً دندانهای او نیز زودتر یا دیرتر شروع به افتادن خواهند کرد.
اگر فرزند شما چند ماه زودتر یا دیرتر دندانهایش را از دست بدهد، اشکالی ندارد. بااینحال، اگر دندانهای شیری خیلی قبل از رویش دندانهای دائمی، حدود ۴ سالگی، شروع به افتادن کنند، باید با دندانپزشک خود مشورت کنید.
ازآنجاییکه دندانهای دائمی تا چند سال دیگر در نمیآیند، دندانهای شیری فرزند شما میتوانند حرکت کرده و فضای بین دندانها را پر کنند و باعث کجشدن دندانهای دائمی شوند. دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی میتواند برای جلوگیری از این اتفاق، از فاصلهدهندهها استفاده کند.



