ساعات کاری: شنبه . دوشنبه . چهارشنبه | عصرها با هماهنگی قبلی
اصفهان،‌ خیابان توحید میانی ، نبش بن بست ۱۲ ، ساختمان نیکو ، طبقه ۲

ایمپلنت برای کودکان مبتلا به فقدان مادرزادی دندان

فقدان مادرزادی دندان‌ها که با نام علمی آژنزیس (Dental Agenesis) شناخته می‌شود، یک چالش درمانی و زیبایی است که برخی کودکان با آن مواجه هستند. وقتی دندان‌های دائمی کودک به‌صورت ژنتیکی در فک تشکیل نمی‌شوند، این موضوع می‌تواند بر زیبایی، توانایی جویدن، و حتی تکلم و اعتماد به نفس او تأثیر بگذارد.

 در حالی که ایمپلنت دندان برای بزرگسالان یک روش استاندارد است، استفاده از آن برای کودکان نیاز به رویکردی بسیار دقیق و تخصصی دارد، زیرا فک آن‌ها همچنان در حال رشد و تکامل است. این مقاله از سایت دکتر نجمه اخلاقی، بهترین دکتر دندانپزشک کودکان و نوجوانان در اصفهان به صورت جامع، راهنمای درمان آژنزیس دندان در کودکان با تمرکز بر بهترین زمان و شرایط انجام ایمپلنت دندانی خواهیم پرداخت.

ارتودنسی پیشگیری در اصفهان

آژنزیس دندان چیست و چرا اتفاق می‌افتد؟

آژنزیس به معنای عدم ساخته شدن و رشد یک اندام در دوران جنینی است. در دهان، آژنزیس دندانی زمانی رخ می‌دهد که در شکل‌گیری نسج سخت دندانی و بافت‌های پریودنشیوم اطراف، اختلال ایجاد شود.

انواع آژنزیس دندانی:

  1. هیپودنتیا (کم‌دندانی): فقدان مادرزادی یک تا پنج دندان دائمی (بدون احتساب دندان عقل).
  2. اولیگودنتیا (کم‌دندانی گسترده): فقدان مادرزادی بیش از 6 دندان دائمی.
  3. آنودنتیا (بی‌دندانی مطلق): عارضه‌ای بسیار نادر که در آن فرد به‌طور کامل فاقد دندان دائمی است.

در مقابل، عارضه هیپردانتیا یا پردندانی وجود دندان‌هایی بیشتر از تعداد طبیعی را شامل می‌شود.

ایمپلنت دندان در کودکان مبتلا به فقدان مادرزادی (آژنزیس)

عوامل بروز آژنزیس دندان

مهم‌ترین عامل در بروز کم‌دندانی، عوامل ژنتیکی است. جهش در سه ژن اصلی که در تکامل دندان‌ها نقش حیاتی دارند، می‌تواند ساخت و رویش دندان را با مشکل مواجه کند. این بیماری اغلب با سندرم‌های گوناگونی نظیر سندروم داون همراه است.

با این حال، عوامل محیطی نیز نقش دارند. از جمله این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • درمان‌های شیمی‌درمانی و رادیولوژی در سنین پایین.
  • عفونت یا صدمات فیزیکی به ناحیه فک.
  • استفاده از داروی تالیدومید در طول دوره بارداری.

اهمیت تشخیص زودهنگام و شیوع بیماری

تشخیص زودهنگام عدم حضور دندان، کلید دست‌یابی به پیش‌آگهی بهتر و انتخاب درمان مناسب‌تر خواهد بود.

مطالعات نشان داده‌اند که:

  • شیوع آژنزیس دندانی بین ۱.۵ تا ۱۰.۱ درصد تخمین زده می‌شود.
  • این عارضه در زنان ۱.۳۷ برابر بیشتر از مردان است.
  • شایع‌ترین دندان‌های غایب به ترتیب عبارت‌اند از: پره‌مولر دوم فک پایین، اینسیزور لترال فک بالا و پره‌مولر دوم فک بالا.
  • به‌طورکلی، شیوع آژنزیس دندانی در فک پایین بیشتر از فک بالا است.

علائم و پیامدهای فقدان مادرزادی دندان

  • تغییر شکل و کاهش اندازه دندان‌های موجود.
  • رویش با تأخیر دندان‌ها.
  • عدم تقارن در دندان‌ها و فک بیمار.
  • کاهش اندازه زایده آلوئولار (استخوانی که دندان را نگه می‌دارد).
  • ماندگاری طولانی‌تر از حد معمول دندان‌های شیری.

مهم‌ترین اصل در طول درمان این کودکان، دست یافتن به یک نتیجه مطلوب از نظر زیبایی، کارکردی و جنبه‌های روحی-اجتماعی است تا کمترین نیاز به جایگزینی‌های موقت یا پروتز ایجاد شود.

ایمپلنت دندان در کودکان مبتلا به فقدان مادرزادی (آژنزیس)

ایمپلنت دندان در کودکان: چرا تأخیر لازم است؟

ایمپلنت دندان، یک درمان پیشنهادی برای جایگزینی دندان‌های غایب مادرزادی است. اما نتایج حاصل از درمان ایمپلنت در کودکان، به دلیل ادامه رشد اسکلتی پس از جراحی، به‌اندازه بزرگسالان قابل پیش‌بینی نیست.

هنگامی که یک ایمپلنت در فک در حال رشد کاشته می‌شود، ناحیه مجاور آن در فرآیند رشد طبیعی فک مشارکت نمی‌کند. در نتیجه، با ادامه رشد فک، ایمپلنت ثابت می‌ماند و ممکن است در موقعیت نامناسبی قرار گیرد که مشکلات زیبایی و کارکردی، به‌خصوص در دندان‌های قدامی (جلویی)، ایجاد می‌کند.

بهترین زمان جایگزینی ایمپلنت دندان

برای به حداقل رساندن خطرات جراحی و مشکلات رشد، توصیه می‌شود درمان ایمپلنت به تعویق بیفتد:

  • در دختران: تا حدود ۱۵ سالگی (چون رشد استخوان زودتر تکمیل می‌شود).
  • در پسران: تا حدود ۱۷ سالگی.

زمانی درمان ایمپلنت  برای نوجوانان می‌تواند قابل قبول باشد که متخصص پروتز و ایمپلنت تشخیص دهد رشد اسکلتی و دندانی بیمار متوقف شده است.

روش‌های درمانی ارجح برای کودکان آژنزیس

به دلیل محدودیت‌های ایمپلنت در سنین رشد، دندانپزشکان متخصص ابتدا بر روی درمان‌هایی تمرکز می‌کنند که بر پایه اصلاح و رشد فک‌ها و حفظ ساختار استخوانی باشند.

  1. ارتودنسی مبتنی بر رشد (Growth-based Orthodontics):
    • ارجحیت: روش‌های درمانی ارتودنسی نسبت به درمان‌های پروتزی (ثابت یا متحرک) ارجحیت دارند.
    • هدف: تنظیم فک‌ها، آماده‌سازی فضای مناسب برای دندان‌ها، و در برخی موارد بستن فضای خالی دندان غایب.
  2. اتوترانسپلنت (Autotransplantation):
    • انتقال یک دندان از یک ناحیه دهان (مانند دندان عقل یا پره‌مولر اضافی) به ناحیه دندان غایب.
    • این روش نسبت به درمان پروتزی ارجحیت دارد.
  3. جایگزینی موقت (حفظ‌کننده فضای آلوئولار):
    • بهتر است جایگزینی ایمپلنت دندان مدت زمان کوتاهی پس از کشیدن دندان شیری انجام شود (نه بلافاصله) تا تحلیل استخوان آلوئولار به حداقل برسد و ریج آلوئولار (برجستگی استخوان فک) حفظ شود.

نکته مهم: درمان پروتزی (چه ثابت مانند بریج و چه متحرک مانند فلیپر) به‌عنوان آخرین گزینه و تنها در مواردی در نظر گرفته می‌شود که وسعت و گستردگی ضایعه زیاد بوده و درمان‌های رایج نتایج زیبایی و کارکردی مطلوبی را به دست ندهند.

جایگزینی ایمپلنت در کودکان تنها محدود به مواردی است که به دلیل فقدان چند دندان، درمان‌های رایج نتایج زیبایی و کارکردی مطلوبی را به دست نمی‌دهند.

برای دستیابی به یک لبخند کامل و عملکرد جویدن مطلوب در کودک مبتلا به آژنزیس، یک برنامه‌ریزی بلندمدت و تیمی با یک متخصص پروتز و ایمپلنت باتجربه ضروری است.

ایمپلنت دندان در کودکان مبتلا به فقدان مادرزادی (آژنزیس)
ارسال دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *